Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

βαφτιστηρια

δωξα τον θεο ξαναγινομαι νονα και λεω δωξα τον θεο γιατι ναι μεν  περναμε κριση ναι μεν δεν εχουμε καν τα αναγκαια αλλα θεωρω ευλογια να εισαι νονα ,πνευματικος γονιος ναι ναι ειναι μεγαλη ευλογια
εχω βαφτισει 1 παιδακι τον στρατουλη μου τρελλη αγαπη και αυτος και εγω (εγω δενομαι γενικα με οτιδηποτε κανω η αναλαμβανω δενομαι)τωρα ειναι 5χρ νονα μου και νονε μου ειναι ο αφρατουλακος μου
ο μιχαλης πριν 3 χρονια βαφτισε τον χρηστακο παιδακι των κολλητων μας φιλων ,ο μικρουλης μας ειναι μονιμα στον βολο αλλα τον βλεπουμε παμε δηλαδη οσο πιο συχνα μπορουμε και τα δωρα του παντα μα παντα τα στελνουμε(ειπαμε με οτι αναλαμβανω πιανομαι και με το παραπανω)οσο για την αδερφουλα του την νικη απλα δεν εχω λογια το λατρευω αυτο το παιδακι,οταν γεννησε η χρυσα η κουμπαρα μου ,μενανε εδω τοτε το βλεπαμε συνεχεια της ειχα και της ςχω τρελλη αδυναμια
για να σας δωσω να καταλαβετε οταν εχασα το πρωτο μωρακι και μετα απο 2χρονια ημασταν σε εκκλησακι στο βολο διπλα απο το σπιτι τους τοτε ηταν μολις 5 μηνων ο χρησταρας απο τον λεει η κουμπαρα μου και μαμα του η νικουλα μπαινει στο εκκλησακι και λεει παναγιτσα μου δωσε στην εφουλα ενα μωρακι
ας βγει η κουμπαρα μου να το διαψευσει μιας και με διαβαζει το ιδιο βραδυ εμεινα εγκυος του αγιου πνευματος εκει στον βολο αυτο το κοριτσακι ειναι ευλογημενο
και ερχομαστε στο σημερα ,ο κολλητος φιλος του μιχαλη και συγκατοικος για χρονια παντρευτηκε την κολλητη-κουμπαρα της αδερφης μου και δικια μου φιλη δεκα χρονια και,με τα παιδια μενουμε απεναντι και κανουμε κολλητη μα πιο κολλητη παρεα δεν γινεται ,τα ζησαμε ολα μαζι απωλειες,στεναχωριες ,χαρες ,γεννες χαρα με στεναχωρια μαζι(πως γινεται αυτο μην ρωτατε μονο εγω και η αλεξανδρα ξερουμε το πως)πλεον ειμαστε οικογενεια απο την αρχη ειχα ζητησει να της βαφτισω την ραφαελλιτσα ομως προηγιταν η κουμπαρουλα της και χρυση κοπελα η μαρια,τωρα εκανε το μωρο μου τν φιλιππακο μου και ειμαι ευτιχισμενη που θα τον βαφτισω τον αγαπαω σαν παιδακι μου
το πρωτο μωρο που εχασα ηταν αγορακι και θα γεννιοταν ακριβως την ημερα που γεννησε η κουμπαρουλα μου,αυτο το παιδακι ειναι και δικο μου παιδακι ετσι αισθανομαι και αυτα λεω και στην αλεξανδρα και χαιρεται εγω να δεις φιλεναδα μου
ειπαμε λεφτα πολλα δεν εχουμε αλλα να γινεσαι πνευματικος γονιος ειναι ευλογια δωσε αγαπη και θα παρεις και με το παραπανω απο ολα τα καλα

1 σχόλιο:

  1. Μπράβο Έφη μου! Πάντα άξια σου εύχομαι! Είναι ευλογία και μεγάλο πράγμα να γίνεσαι πνευματικός γονιός.. Είναι συγκινητικό το δέσιμο που έχεις με αυτό το παιδάκι και πολύ καλά κάνεις και θα το βαφτίσεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

θα χαρουμε να δουμε το σχολιο σας