all of me

  Τα τραγούδια κυλούν μέσα σε κόσμους που αναπνέουν και ζουν, χωρίς χάρτες και όρια. Κάθε νότα σκάει στο έδαφος σαν φως που ξυπνάει τις σκιές των δρόμων, αγγίζοντας ψυχές που δεν ξέρουν ότι περιμένουν. Οι μελωδίες σχηματίζουν γέφυρες ανάμεσα σε καρδιές, ταξιδεύουν μέσα από πλατείες, σοκάκια, δέντρα και περάσματα που στριφογυρίζουν ανάμεσα σε βουνά και πεδιάδες, ανακαλύπτοντας νέες συνδέσεις σε κάθε γωνία. Οι νότες φωτίζουν μονοπάτια που οδηγούν σε στέγες και ταράτσες, όπου τα συναισθήματα κυλούν μαζί με τον αέρα, ησυχάζουν μόνο όταν βρουν αντίλαλο και αφήνουν πίσω τους ίχνη φωτεινά σαν σημάδια για τις καρδιές που θέλουν να βρουν η μία την άλλη. Τα τραγούδια ψιθυρίζουν ιστορίες έρωτα, λαχτάρας και στιγμών που ζωντανεύουν μέσα στις μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας: ένα χαμόγελο σε έναν δρόμο, ένα φως που σκάει μέσα από ένα παράθυρο, μια σιωπή που γεμίζει νόημα. Κύματα φωτός ταξιδεύουν ανάμεσα σε σκοτάδια και ήλιο, φέρνοντας στιγμές χαμόγελων, σιωπές και ανάσες που ξυπνούν ...

  Ένα παπόρι έρχεται, να το πω να μη το πω Κι είναι κοντά ν΄αράξει Και φέρνει της αγάπης μου, παλλαρέ παλλαρα-Αντρά, Ποκάμισο ν’ αλλάξει. Εγέρασά και δε μπορώ, να το πω να μη το πω τις νύχτες να γυρίζω Και τις ψηλομελαχρινές παλλαρέ δυο τρεις φορές να τις καλησπερίζω Βάλε φωθιά στο λύχνο σου να το πω να μην το πω να φέξει η κάμαρή σου Αντράς, κερά μου στέκεται να το πω να μην το πω ομπρός εις την αυλή σου Βρε Αφούση βρε Αντρα παλλαρέ παλλαρα-Αντρά .  Αντρέας Μαγκιώρος (όπως τον έλεγαν σύμφωνα με πραγματική μαρτυρία) έζησε στα μέσα του 1800. Κάποια στιγμή έφυγε από την Κάσο για ένα ταξίδι σε συγγενείς στη Κρήτη το οποίο του άλλαξε τη ζωή… κυριολεκτικά. Κουβάλησε στις πλάτες του ένα θλιβερό φορτίο – είδε, λένε, τον πατέρα του να σφάζεται από Τούρκους μπροστά στα μάτια του στην Κρήτη. Από τότε, κάτι μέσα του άλλαξε. ξεκίνησε με τον καιρό εκτός από εσωτερικά να αλλάζει και εξωτερικάΚρατούσε πάντα ένα καλάθι στο χέρι, και στο πλευρό του δεν έλειπε ποτ...

Και  ηρθε ο αυγουστος ο μηνας της μικρης αναπαυλας απο τον τρομακτικο φετινο χειμωνα ,ο μηνας γενεθλιων μου (48 ακουγεται και αυτο τρομακτικο ) δυσκολη η φετινη χρονια απο πολλες αποψεις συναισθηματικα ,απωλειες ,ατυχηματα,αγωνιες ,φοβοι , νοσκοκομεια και παλι νοσοκομεια  και δεν θελω να βλεπω αλλο γιατρους ....δυσκολη χρονια ,δυσκολος χειμωνας και πως με τρομαζει που μεγαλωνω και μαζι και τα παιδια  μου ,φοβαμαι μη χαθει η ανεμελια των 20 των 30  δεν με νοιαζει η ηλικια ,αλλωστε ειναι ενας αριθμος (λιγο μεγαλουτσικος βεβαια οχι ενταξει joke )  TAΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΗΡΘΑΝ ΣΕ ΣΤΙΓΜΕΣ ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΑΣ αυτα μου διδαξΑν τα εμποδια-δωρα μου  Τα άδεια βαρέλια κάνουν τον περισσότερο κρότο. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Οι άδειοι, όσοι δεν έχουν ικανότητες, χαρίσματα, γνώσεις, πνευματικότητα κάνουν θόρυβο για να τους προσέξουν οι άλλοι. Άπλωνε τα πόδια σου, όσο φτάνει το πάπλωμά σου / κατά το πάπλωμά σου. Αν απλώσουμε τα πόδια μας πολύ και βγουν...

Γαλουχόμαστε από τα πρώτα μας κιόλας βήματα σ’αυτόν τον κόσμο στον «φόβο της αγάπης»…! Υπό αυτήν την έννοια, τίποτα δεν μας τρομάζει περισσότερο από την πιθανότητα να αγαπηθούμε!… Αυτό όμως που, στην πραγματικότητα, χρειαζόμασταν ως βρεφη και παιδιά, και φυσικά τώρα, ως ενήλικες, είναι αυτό που δεν λάβαμε ποτέ: την αγάπη στην αυτούσια, ανόθευτη μορφή της, όχι στην κακέκτυπη και κακοποιητική της διάσταση.Φοβόμαστε να πάρουμε πράγματα και συναισθήματα μας τρομάζει η εγκατάλειψη ,ο φόβος της εγκατάλειψης ειναι μεγαλύτερος απο κάθε είδους αγάπης ,στοργής και νοιαξίματος  Δεν γεννιόμαστε φοβισμένοι. Κάπου στην πορεία μαθαίνουμε το φόβο. κάτι είδαμε στην πορεία της ζωής μας ,που μας τρόμαξε κάτι μας εξάνάγκασε να ζούμε με φόβο  και αντι να το κοιτάξουμε κατάματα και  να το διώξουμε το κάναμε φίλο μας και πορευτήκαμε μαζί του  Κάποτε κάποιος μου είπε. Καλά η αγάπη, αλλά η αλήθεια βρίσκεται πέρα από αυτήν. Εκεί που δεν υπάρχει αγάπη ή φόβος. Εκεί που υπάρχει σιωπή και ...

BULLET JOURNAL  Ο στόχος του είναι να σας βοηθήσει να οργανώσετε όλες σας τις υποχρεώσεις, τις λίστες, τις ανάγκες σας, πράγματα που έχετε να κάνετε, προθεσμίες που πρέπει να προλάβετε…  έχετε όλα μαζεμένα και τακτοποιημένα. Όπως καταλαβαίνετε, είναι ένα σύστημα που καλύπτει τις δικές σας ανάγκες και τα θέλω. Έτσι μπορείτε να το φέρετε στα μέτρα σας και να το προσαρμόσετε όπως σας βολεύει καλύτερα.  Όλα ξεκίνησαν από τον  Ryder Caroll , ο οποίος είναι ο πατέρας του Bullet Journaling (ή BuJo για συντομία) και εμπνευστής του συστήματος. Όταν ο Ryder Carroll ήταν σε αναζήτηση ενός συστήματος οργάνωσης, ήθελε κάτι απλό για να παρακολουθεί όλα όσα είχε να κάνει μέσα στην ημέρα του και τον μήνα. Ήθελε ένα τετράδιο για να αποθηκεύσει ό, τι ήταν σημαντικό στη ζωή του. Αλλά με οργανωμένο τρόπο. Το σύστημα έπρεπε να είναι ευέλικτο και να συγχωρεί όλα τα λάθη που ενδεχομένως έκανε. Ο Ryder πήρε αυτό που δημιούργησε (και ό,τι δούλεψε για αυτόν) και το μετέτρε...

 Aφού το ξεκίνησα ας συνεχίσω με τα αγαπημενα μου του οκτωβρίου 1)ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ καινούργιοοοοο μερικών ωρών  ,αυτος ο άνθρωπος εχει μια χροιά που σε ταξιδευει ,ενα βλεμα που σε κάνει να ερωτέυεσαι η να αναρωτιέσαι αν εχεις ερωτευτεί  ποτε Σαν μισό τσιγάρο καίει στο τασάκι η ζωή του καθενός άλλη μια αγάπη που 'χει γίνει στάχτη και ανεβαίνει ο καπνός. Σαν μισό τσιγάρο καίει στο τασάκι η ζωή του καθενός άλλη μια αγάπη που 'χει γίνει στάχτη και ανεβαίνει ο καπνός. Δεν έχω εγώ ποιο πάνω ως το ταβάνι φτάνω και ύστερα εκεί θα σκορπιστώ μια φορά μωρό μου στην στέγη αυτού του κόσμου εσένα βρήκα ουρανό. Πήγαμε και που δεν πήγαμε όπου δυο άνθρωποι μπορούν μαζί να φτάσουν. Ζήσαμε μα δεν ριζώσαμε μείναν μετέωρα τα βουνά να μας κοιτάζουν. Άδικο, θα ήταν άδικο στο δηλητήριο να πιαστώ και να ακυρώσω ότι αγαπώ. Άξιζε για όσο κράτησε βλέπεις τα θαύματα θαμπώνουν στον καιρό. ε δεν ξ.έρω  γιατι αλλα οι στίχοι ακουμπάνε καθε ψυχή 2} το καθιερωμένο ταξίδι του μήνα...