Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

επανηλθαμε επιτελους....

Μετα απο πολυ μα παρα πολυ καιρο προσπαθω να αναρρωσω-ουμε
γαστρεντεριτιδες χειρουργεια εξετασεις πυρετοι ξανα-πυρετοι και επιτελους εχουμε μια εβδομαδα που ειμαστε καλα
δεν εχω πυρετο
δεν ποναει ο λαιμος μου
δεν νοιωθω τοσο πολυ κουραση και αδυναμια
βεβαια εχουμε ξεκινησει στη δουλεια τα απογευματινα αλλα δεν με νοιαζει αρκει να μην ειμαι αρρωστη και κατι τετοιες στιγμες καταλαβαινεις ποσο πολυτιμο πραγμα ειναι η υγεια
κατα τα αλλα με τα μικρα εχουμε ξεκινησει ενα πολυ καλο παιδικο εργαστηριο
ωρα τεχνης
καθε δευτερα κανουν μαγειρικη
καθε τριτη ζωγραφικη και πεμπτες ενα απιστευτο θεατρικο εργαστηριο με τον κυριο βαγγελη εναν τρομεροοο ταλαντουχο παιδι
παραλληλα πανε και κολυμβητηριο μη φανταστειτε οτι πανε παντα σε ολα αυτα αν και τους αρεσει παρα πολυ
αλλα το προσπαθουμε να πηγαινουν οποτε θελουν και οσο θελουν
ο κοσμακος μας προσπαθει να μιλησει και εχουμε ξεκινησει και μια διαδικασια κοψιμο πανα και πιπιλα με αποτυχια μεν και αξιολογησης απο λογοθεραπευτη
η αννα μαρια συνεχιζει να γκρινιαζει αλλα πλεον με στυλ γιατι ειναι μια δεσπινιδουλα πλεον
και η μαμα με τον μπαμπα τα καμαρωνουν και χαιρονται
χτες μετα απο πολυ καιρο τα μικρα εμειναν στους γονεις μου και βγηκαμε εξω και κοιμηθηκαμε ολο το βραδυ σερι....χαχαχχχα μετα απο 4 χρονια κοιμηθηκαμε σερι απο 12 το βραδυ εως 10 το πρωι
αυτα τα νεα μας
φιλια καλη εβδομαδα να εχουμε

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

θα χαρουμε να δουμε στο σχολιο σας

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο ΦΟΒΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

Γαλουχόμαστε από τα πρώτα μας κιόλας βήματα σ’αυτόν τον κόσμο στον «φόβο της αγάπης»…! Υπό αυτήν την έννοια, τίποτα δεν μας τρομάζει περισσότερο από την πιθανότητα να αγαπηθούμε!… Αυτό όμως που, στην πραγματικότητα, χρειαζόμασταν ως βρεφη και παιδιά, και φυσικά τώρα, ως ενήλικες, είναι αυτό που δεν λάβαμε ποτέ: την αγάπη στην αυτούσια, ανόθευτη μορφή της, όχι στην κακέκτυπη και κακοποιητική της διάσταση.Φοβόμαστε να πάρουμε πράγματα και συναισθήματα μας τρομάζει η εγκατάλειψη ,ο φόβος της εγκατάλειψης ειναι μεγαλύτερος απο κάθε είδους αγάπης ,στοργής και νοιαξίματος  Δεν γεννιόμαστε φοβισμένοι. Κάπου στην πορεία μαθαίνουμε το φόβο. κάτι είδαμε στην πορεία της ζωής μας ,που μας τρόμαξε κάτι μας εξάνάγκασε να ζούμε με φόβο  και αντι να το κοιτάξουμε κατάματα και  να το διώξουμε το κάναμε φίλο μας και πορευτήκαμε μαζί του  Κάποτε κάποιος μου είπε. Καλά η αγάπη, αλλά η αλήθεια βρίσκεται πέρα από αυτήν. Εκεί που δεν υπάρχει αγάπη ή φόβος. Εκεί που υπάρχει σιωπή και ...

ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΙΒΕ

Καλως την ...Γεια σας πως απο εδω ε??? ειπα να ασχοληθω παλι με πραγματα που με χαλαρωνουν ,με τους φιλους μου,με ταξιδια,με εμενα ,με τα παιδια μου  Οταν συμβαινουν μεγαλα γεγονοτα στην ζωη μου συνηθως αρχιζω να κανω ονειρα ,...ονειρα??? ναι ονειρα Σκεφτομαι τα παιδια μου πως θα ειναι σε 5 χρονια πωε θα ειμαι εγω ,ονειρα θετικα και συνηθως στις μεγαλες αναμπουμπουλες της ζωης μου τρεχω ,φευγω να ηρεμησω  Ετσι πριν ενα χρονο εφυγα για ρωμη ναι και εκει εκανα το κλικ που λεω εγω και οι φιλοι μου γελανε και ομως το κλικ ειναι μεγαλειωδες.... κλικ κλικ κλικ και αλλαζεις σελιδα δεν ξεχνας αλλα δεν λησμονεις κιολας ,δεν ξε-αγαπας ,δεν μαλωνεις πλεον την καρδια σου,δεν γκρεμιζεις τα ονειρα σου.. Ετσι και τωρα σε μια ιδιαιτερη πρωσοπικη μου στιγμη φευγω..παιρνω λιγα πραγματα και φευγω μαζι με τα παιδια... Και ονειρευομαι ,αλλα αυτη την φορα τα ταξιδια του μυαλου μου ειναι πριβε με λιγους μονο φιλους που θα βρω σε αυτο το ταξιδι οχι κολλητους που θα πρεπει να μιλαω.... ...

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ

Τι δεν το πίστευες ?ούτε εγώ ,και όμως αρκεί μια δύσκολη στιγμή η μια χαρούμενη μέρα για να το διαπιστώσεις ξαφνικά ,τα τραγούδια μπορούν ....   Τα τραγούδια αγγίζουν τις ψυχές μας με τρόπο τέτοιο που νοιώθεις την αγκαλιά του άλλου , το χαδι, το κλάμα .   Νοιώθεις την ένταση ,την αγάπη ,το μίσος ,έχεις μια συντροφιά το βράδυ πριν κοιμηθείς και μια καλημέρα το πρωί με το που ξυπνας. Ξαφνικα σταματας να νοιώθεις μοναξιά σαν να περνάει κάποιος το ίδιο με εσένα ,το ίδιο συναίσθημα ,σε νοιώθει     ουρλιαζει με την χαρά σου ,κλαιει με την βαβούρα του μυαλού σου ,φωνάζει δυνατά με την οργή σου    απογοητεύεται ,πέφτει και σηκώνεται  ..   Δεν είσαι μόνος σου έχεις παρέα και έτσι ο πόνος γίνεται μικρός έχεις παρέα και στην χαρά και έτσι διπλασιάζεται γίνεται βουνό στα ματια σου που βγαζουν σπιθες ευγνωμοσυνης   Φοβήθηκες όταν ήρθε στον δρόμο σου κάποιος   τοξικός που αγάπησες πολύ ,που προσπάθησες να δεις τα καλά του να κρ...